زليخاى زمان بگريز كه در مقصودات اخروى بدون كليد بر تو مفتوح خواهد شد . يوسف وش ، آن‌كه زود رود بهر فتح باب * محتاج التفات كليدش نمىكنند 742 - در مذمّت سخن نابه‌جا غافلا ! مويت سپيد و نفست سرد گشت و تو با اين همه در قيل و قال و نزاع و جدالى . زبان خويش از گفتن آن‌چه در روز حساب به سودت نباشد ، بربند ! شد خزان و بلبل از قول پريشان باز ماند * تو همان مردار مرغ بىمحل گويى هنوز 743 - در مدح صاحب الزمان عليه السّلام از « مجموعه قديم » ، در مدح صاحب الزمان - عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف - : للّه درّكم يا آل ياسينا * يا أنجم الحق أعلام الهدى فينا لا يقبل اللّه إلا مع محبتكم * أعمال عبد و لا يرضى له دينا بكم أخفف أعباء الذنوب بكم * بكم اثقل في الحشر الموازينا سآء ابن آكلة الأكباء منقلبا * إذ جر حرب أبيكم يوم صفينا الشمس ردت عليه بعد ما غربت * من ذا يطيق لعين الشمس تطيينا مهما تمسّك بالأخبار طائفة * فقوله و ال من والاه يكفينا * * * خداوند شما را اى « آل ياسين » جزاى خير دهد ، اى ستارگان حقيقت و اعلام هدايت براى ما ؛ خداوند كردكار هيچ بنده‌اى را بدون محبت شما نمىپذيرد و به دينى كه در آن محبت شما نباشد رضايت نمىدهد . به وسيله شما سنگينى گناه سبك مىشود و نيز به وسيلهء شما ميزان عمل در حشر سنگين مىگردد . چه بدگونه « ابن آكلة العباد » « 1 » منقلب شد ، آن‌گاه كه روز « صفين » به جنگ پدر شما شتافت . خورشيد پس از غروب براى او بازگشت و چه كس است كه بتواند چشم خورشيد را كور كند . هرگاه گروهى به اين خبر و آن خبر مىشوند ، ليكن ما را گفتار « وال من والاه » « 2 » كافى است .

--> ( 1 ) . معاوية بن ابى سفيان لعنت اللّه عليه . ( 2 ) . اشاره به حديث شريف نبوى در غدير خم : « من كنت مولاه ، فهذا على مولاه ، اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه . . . » .